Nederlandse heldin onderscheiden in New York
De 89-jarige Nederlandse Tina Strobos krijgt morgen een onderscheiding van het Holocaust and Human Rights Education Center in Westchester, een suburb van New York. Tijdens de Tweede Wereldoorlog redde Strobos samen met haar moeder Marie Schotte meer dan honderd joden uit de handen van de Duitsers. Ze is al vaak onderscheiden voor haar heldenmoed.
Strobos woonde tijdens de oorlog op de Nieuwezijds Voorburgwal 282, op zo’n tien minuten wandelen van het Anne Frank Huis. De jonge Tina was twintig en studeerde medicijnen toen de Duitsers Nederland binnenvielen. Toen de Duitsers overgingen tot actieve jodenvervolging, begonnen Tina en haar moeder, zelf niet joods hoewel ze veel joden kenden, al snel met het onderbrengen van joden.
Zich inzetten voor vluchtelingen zat de familie in het bloed. Een artikel in de New York Times over Strobos vermeldt dat Tina’s oma, afkomstig uit een socialistische familie, al in de Eerste Wereldoorlog vluchtelingen uit België opving. In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog werden ook Duitse en Oostenrijkse vluchtelingen opgevangen.
In het artikel in de Times vertelt Strobos dat het opvangen van joden voor haar een vanzelfsprekende zaak was. “Het is het juiste ding om te doen. Je geweten vertelt je het te doen. Ik geloof in heldendom, en als je jong bent, wil je avontuurlijke dingen doen.”
Onder die avontuurlijke dingen waren ook het op de fiets leveren van nieuws en voedselbonnen aan ondergedoken joden buiten de stad. Ongevaarlijk waren deze fietstochtjes allerminst, maar Strobos wist altijd verborgen te houden wat ze deed. Wel werd ze een negen keer aangehouden door de Gestapo en een keer tegen een muur aangegooid waarbij ze bewusteloos raakte. Verder was Strobos ook druk met het verbergen van wapens die door het verzet waren gestolen.
Vrouwelijke charmes
Maar nooit slaagden de Duitsers erin de werkelijke activiteiten van Strobos te achterhalen. De joden die op de Nieuwezijds Voorburgwal werden verborgen, verbleven op de derde etage. Met een alarmbel op de tweede verdieping wisten Tina en haar moeder de gasten altijd op tijd te alarmeren als er een inval dreigde. Tina’s vrouwelijke charmes zorgden ervoor dat de Duitsers meestal snel weer vertrokken (hoewel, nog altijd twee tot drie uur later), hoewel haar moeder steevast stond te trillen van angst als er militairen over de vloer waren.
De joodse onderduikers verbleven in een speciaal vrijwel onzichtbare kamer op zolder. Die was gemaakt door een man die zich de ‘timmerman van het verzet’ noemde. De zolder had verder een raam waaruit de onderduikers konden vluchten naar een naastgelegen school. Volgens Strobos was het ongebruikelijk dat de Duitsers scholen binnenvielen.
Na de oorlog vertrok Tina met haar man Robert Strobos naar New York om er te gaan studeren met een Fulbright-beurs. In 1964 scheidde ze van hem. Ze hertrouwde drie jaar later met econoom Walter Chudson. Ze is haar hele leven werkzaam geweest als kinderpsycholoog. In mei ging ze met pensioen.
Tina Strobos heeft zich haar hele leven uitgesproken tegen marteling, dat ze niet alleen wreed vindt, maar ook ineffectief. “Zelf toen zij (de Duitsers, red.) mij doodsbang maakten en pijn deden, raakte ik alleen maar meer vastberaden om niets te zeggen.”
- Tina Strobos hier uitgebreid aan het woord
Heeft u tips voor NLNY.nl? Laat het weten via: 
Allen eer aan Tina Strobos en haar famillie voor het redden van Joodse mensen geduurende de bezetting.
Maar haar verhaal over haar leven in 1940-195 zijn heel wat fouten.
Henri Polak is niet de eerst dag onder gedooken bij Tina’s groot moeder, maar 15 daagen laater.
Zij is niet kort na de bezetting lid geworden van een onder grondse group, de onder grond kwam pas laater goed in actie..
The group BS waar zij lid van werd bestond niet in 1940.
Did pas georganizeerd in 1944 op order van Prins Bernhard.
Er was geen ghetto, in Amsterdam, met een hek van prikkeldraat,
bewaakers, zoeklighten en machingeweeren op elke hoek dak.
Ook de tijd van de uitzending van de BBC is fout.
De BBC zond hun programma uit om 9uur in de avond, niet om 6uur.
Ook beschrijf zij hoe ze een Erika heeft geholpen in 1944.
Tina verteld, Erika ontsnapte van de Duitsers in Decenber 1944.
Kwam bij Tina aan en ddok onder,maar Erika had een erge rug probleem.
Het heef een jaar geduurt voor dat Tina een dokter had gevonden
om te opereeren aan een Joodse vrouw met false paperen.
Maar als Erika was gevlugt in December 1944, en het nam Tina een
jaar om een dokter tevinden,dat maak het December 1945.
Maar we waaren al bevrijd in Mei 1945.
Plus more gedeeltes van haar verhaal, kloppen niet.
Sorry voor mijn Hollands, ik ben al 53 jaar weg uit Nederland.
jmeents3729@msn.com