Op zoek naar Zeeuwen in de VS
‘Lilian Goes America‘ heet de weblog van Lilian Dominicus. Het werkwoord Goes heeft in dit geval een dubbele betekenis, want Dominicus woont in Goes. Er had dus ook kunnen staan: Goes Goes America.
In februari en maart reist Dominicus door het noordoosten en midden-westen van de Verenigde Staten om op zoek te gaan naar geëmigreerde Zeeuwen, en uit te vinden wat er van hen is geworden. Ze doet verslag via haar weblog en de krant waarvoor zij werkt, de Provinciale Zeeuwse Courant (PZC). Ze bezoekt plaatsen als Flushing (Vlissingen) in New York, South Holland (Illinois) en Middelburg (Iowa).
Helemaal in het kader van vierhonderd jaar Nederlands-New Yorkse betrekkingen is Dominicus’ project niet, geeft ze toe. “Toen ik in april vorig jaar de eerste plannen voorlegde aan de hoofdredactie om Zeeuwen in Amerika op te zoeken, wist ik nog helemaal niet dat er een Hudsonjaar was. Maar het kwam wel mooi uit.”
Volgens Dominicus zijn er opvallend veel Zeeuwen naar de VS geëmigreerd. “Tussen 1880 en 1900 waren het er zo’n 32.000 op een totaal van 100.000 Zeeuwen.” De meesten van hen arriveerden in New York, en daar begint Dominicus’ reis dan ook met een bezoek aan de nazaten van een Zeeuwse groenteboer uit Nieuwerkerk (Schouwen) die vanuit The Bronx een groot deel van New York van groente en fruit voorzien.
Dominicus verheugt zich op een weerzien met New York. Ze liep er in 1997 stage bij de VN. Ze was er in de jaren daarna nog een paar keer, maar na de aanslagen van 11 september 2001 niet meer. Ze is wel bang dat er veel is veranderd, ook in haar favoriete buurt, de Upper West Side. “Dat was tien jaar geleden een gezellig buurtje met veel schrijvers en kunstenaars. En het was er lekker rustig. Ik denk dat het er nu allemaal veel te hip en te modieus is.”
Het scheelde overigens weinig of Dominicus was onderwerp geweest van het journalistieke project waaraan ze nu werkt. Ze had zelf bijna een Zeeuwse geweest die in New York was blijven hangen. Ze had haar greencard al op zak, maar besloot uiteindelijk terug te keren naar Nederland omdat ze een goede opleiding kon doen bij Wegener. Maar ruim tien jaar later begon het toch te kriebelen. Ze stapte naar de hoofdredactie en het balletje begon te rollen.
Mosselen en oesters
Wie Zeeland zegt, zegt mosselen en oesters. En dus het zal niet verbazen dat Dominicus ook Long Island bezoekt, waar ooit een florerende een oesterkwekerij van voormalige Zeeuwen was. “Inmiddels is de oesterkweek helemaal uit Long Island verdwenen, maar de nazaten wonen er nog wel, dus ik ben benieuwd wat ik er aantref.”
Veel moeite om Zeeuwen in de VS te vinden had Dominicus niet. “Rondvragen bij familie en vrienden leverde al wat op. Daarnaast is Hans Krabbendam van het Roosevelt Study Center in Middelburg bezig met een boek over geëmigreerde Zeeuwen. Hij vertelde over een dominee die met een hele groep Zeeuwen door Amerika reisde en in verschillende staten gemeenschappen opzette.”
“Maar een oproep in de PZC deed wonderen. Ik kreeg prachtige verhalen binnen. Zoals van een mevrouw die vertelde dat haar grootvader tijdens de oorlog in Engeland was gelegerd. Hij moest naar Amerika vliegen, maar zijn vliegtuig crashte boven New York. Hij wist uit het toestel te springen met zijn parachute, maar raakte ernstig gewond bij de landing.”
“Hij was aan een dak blijven hangen en zijn huid lag helemaal open. Het ongeluk haalde de New York Times, compleet met foto. En de krant werd weer gelezen door de broer van de gewonde vliegenier. Zo kwamen de twee na 33 jaar weer in contact met elkaar.”
Heeft u tips voor NLNY.nl? Laat het weten via: 
Namens mijn vader wil ik vragen of er iets over emigratie van de fam. Bevelander bekend is…..