NLNY.nl

Afgelopen donderdag ging Sex and the City: the movie in première in Nederland. Na vier jaar zijn Carrie, Miranda, Samantha en Charlotte ook weer terug voor de Nederlandse vrouwen. Vorige maand ging de film al in première in Londen, Berlijn en New York. Een overzicht van de recensies in de belangrijkste Nederlandse media. 

de Volkskrant
Verder volstaat het om te melden dat er helemaal niks nieuws gebeurt. En dat is, geheel naar verwachting, zowel de kracht als de zwakte van de film. Als feest der herkenning voor liefhebbers van de serie, treft de bioscoopdosis haar doel. Maar op een lengte van zo’n vijf serieafleveringen (bijna tweeënhalf uur) behoudt Sex and the City: The Movie niet de scherpte of vaart van het origineel.

Waar de serie soms venijnig mocht worden, gaat de bioscoopversie al te makkelijk door de knieën voor geijkt zoete Hollywoodromantiek. De seksscènes doen gelukkig nog wel recht aan de liberale Sex and the City-moraal: hier vrijt men, geheel tegen de Hollywood-norm in, gewoon zonder T-shirt of beha.

NRC Handelsblad
De man is in het universum van deze vrouwen het begin en einde van alles. Hij heeft het geld, hij heeft de juiste normen (een vrouw kan eigenlijk alleen trouwen zoals hij het wil) en hij heeft de penis waar het allemaal om draait. Dat lijkt me voor mannen een troostrijker gedachte dan voor vrouwen, maar kennelijk denken die er zelf heel anders over.

Inhoudelijk lijkt de plot op die van talloze andere formulefilms uit Hollywood. De film is per slot van rekening gebonden aan het format van de tv-serie. En dan zijn we weer bij het uitgangspunt: de serie is zó succesvol dat Sex and the City, ook als slechte film, een fenomeen is dat alleen daarom al aandacht krijgt en verdient. (…)

Verder valt er niet veel over de film te zeggen, behalve dan dat alles maar liefst tweeënhalf uur lang – de Bouquet-reeks uitgeserveerd als Oorlog en vrede! – geheel volgens de wetten van Hollywood verloopt: premisse, ontwikkeling, crisis, loutering. Na afloop kunnen mannen en vrouwen dan met elkaar discussiëren over de normen die hier worden overgedragen.

Algemeen Dagblad
Sex and the City duurt 148 minuten, de lengte van drie tv-afleveringen van de gelijknamige reeks. Dramatisch is de film een bijeengeraapt zooitje met heel weinig plot. Trouwt Carrie wel of niet met mr. Big? Houdt het huwelijk van Miranda stand als haar echtgenoot bekent overspel te hebben gepleegd?

Al deze verwikkelingen leveren slechts flinterdunne verhaallijntjes op die met veel te weinig humor en erotiek aan elkaar zijn geknoopt. Het schaarse bloot in de film komt voor rekening van enkele figuranten, onder wie de buurman van de sekstijgerin Samantha, die – geheel tegen haar gewoonte in – geen gebruik maakt van de open uitnodiging om een spannend seksavontuurtje te beleven.

Het vrouwensprookje loopt natuurlijk goed af, maar als mannelijke kijker heb je inmiddels zoveel sluikreclame voor dure merkkleding en handtassen te verwerken gekregen dat je snakt naar een marathonuitzending van Oprah Win- frey. Gezien het commerciële succes van de film lijkt een vervolg onvermijdelijk. Mogelijk plot: vier vrouwen die kampen met de overgang. Dat wordt een nog grotere nachtmerrie!
Ab Zagt

Kortom: The Movie biedt de bekende succescocktail van liefde, labels en leed voorzien van vertrouwde toon, tempo en humor (Samantha tegen Carrie: ‘ik denk net zo over het huwelijk als jij over Botox, pijnlijk en onnodig’). Als kers op de taart: volop nieuwe plotwendingen (een scheiding, andere carrières), personages, gadgets en uiteraard gênante situaties en nog pijnlijker confrontaties.

Behalve de inhoud bevalt ook de vorm. Glamour genoeg. Beelden van de prachtigste penthouses, hotels, restaurants en bars van New York en Los Angeles worden gecombineerd met Kodak-momenten in vakantieparadijs Mexico. En natuurlijk spelen de laatste, meest uitzinnige creaties van designers Dior, Blahnik en Vuitton gewoon weer de vijfde hoofdrol naast Sarah Jessica Parker, Cynthia Nixon, Kim Catrall en Kristin Davis.

Toegegeven: The Movie is geen Oscar-materiaal. Maar de film laat je wel lachen, huilen, meeleven en kwijlen (om zowel Samantha’s nieuwe buurman als de onbetaalbare ontwerpen). Dus wat wil je nog meer? Een vervolg natuurlijk.
Annemart van Rhee

Filmrecensent Dana Linssen in podcast Filmkrant
Mr. Right is gevonden en dat maakt de dames een stuk minder interessant. Ze gaan zich nu gedragen zoals elke Assepoester doet. De film draait om de ring van Carrie en Mr. Big. Gaat dat lukken en wat voor concessies doen man en vrouw dan aan elkaar?

Ik ben op een gegeven moment boos geworden op de film. Eerst was het een feest van herkenning, maar gaandeweg dacht ik: was het altijd al zo camp? In de serie droomden de vrouwen wel van de prins op het witte paard, maar ze hoefden hem niet per sé te hebben. Nu zijn het goede rolmodellen. Ze maken er nog wel grappen over, maar nu zijn ze toch blij dat ze gesettled zijn. Zelfs Mr. Big staat tomaten schoon te maken in de keuken.

Eigenlijk neemt de film wraak op de vrouwen door ze te straffen voor hun vrijgevochtenheid in de serie, want de ene man ging vervelend doen, en de ander kreeg koudwatervrees. Ook de vrouwen zijn vervelend geworden. Ze konden eerst goed praten, maar het zijn tamelijke bitches geworden. De film is niet lief voor de personages. De scherpe seksgrappen zijn verdwenen.

Het Parool
De film vat de gebeurtenissen van de series kort samen en we gaan vlot van start met vier nieuwe verhaallijnen rond onze, nu toch al wat ouder wordende heldinnen. Rode draad is nog altijd de stormachtige relatie tussen columniste Carrie en haar zakentycoon Mr. Big; en dan is er nog een zwangere vriendin; en een vriendin die in de steek wordt gelaten; en de vriendin die zichzelf dreigt te verliezen in haar relatie.

Tussendoor wordt het wereldrecord ‘jurken dragen’ verbeterd, een aantal keren in slordige, eindeloos uitgesponnen montages, waarin we kleedkamers bezoeken of kasten uitruimen – en dat is net zo spannend als het klinkt.

Er zitten aardige momenten en een incidentele goede oneliner in, maar die lijken meer de verbeeldingsarmoede van de rest van de film te benadrukken. Geestig wil het ook nergens worden, maar er zullen ongetwijfeld mensen dubbel liggen om een buikloopscène en het hitsige hondje van Samantha die we vier keer een kussen zien berijden.

Dat de film doet denken aan zes achter elkaar gedraaide episodes van de serie is voor de fans alleen maar goed nieuws.

Eens met de kritiek? Of niet? Stuur je eigen recensie via het reactieformulier!

Rubrieken: NL Nieuws
Tags: features, Sex and the City